پيش از او . « 1 » حسن كتابهاى اسماعيليان را مطالعه كرد و بعد از مدتى معلمى ديگر از اسماعيليان او را تحت‌تأثير عقايد اسماعيلى قرار داد . اين فرد عبد الملك بن عطاش بود كه سرپرستى داعيان اسماعيلى را در مغرب ايران و عراق به عهده داشت . « 2 » عبد الملك در سال 464 ه ق به رى آمد و با حسن ملاقات كرد و به او دستور داد كه به محضر خليفه فاطمى مصر برود و خود را معرفى كند و يا به عبارت ديگر به ستاد دعوت اسماعيلى گزارش دهد . « 3 » حسن در سال 469 ه ق به نمايندگى از جانب عبد الملك عطاش رى را به قصد مصر ترك كرد و در 18 صفر سال 471 ه ق به قاهره رسيد و در آنجا جماعتى از اعيان خليفهء فاطمى او را استقبال كردند . « 4 » حسن صباح حدود سه سال در مصر ، ابتدا در قاهره و سپس در اسكندريه ماند . بنابر روايات تاريخى ، پس از مرگ امام فاطمى ، المستنصر به جاى مستعلى ، حسن صباح از نزار براى جانشينى امام متوفى جانبدارى كرد و اين مسئله باعث اختلاف ميان او و امير الجيوش مصر شد و به زندان افتاد و سپس از مصر به شمال آفريقا تبعيد شد ، اما كشتى حامل او شكست و حسن توانست خود را به شام برساند و از آنجا به بغداد آمد . حسن در ذى الحجه 473 ه ق به اصفهان رسيد . « 5 »

--> ( 1 ) . جهانگشاى جوينى ، پيشين ، ج 3 ، ص 69 . ( 2 ) . همان ، ج 3 ، ص 69 . ( 3 ) . همان ، ص 69 . ( 4 ) . غلامرضا انصاف‌پور ، روند نهضت‌هاى ملى و اسلامى در ايران ، تهران ، سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامى ، 1359 ش ، ص 517 . ( 5 ) . همان ، ج 3 ، ص 69 .